شما مي توانيد بالاتر از 99 تراك داشته باشيد. زيرا عدد تراك به صورت يك عدد دو رقمي اعشاري كه با “01 ” آغاز مي شود ذخيره مي گردد و تجاوز از آن هم امكان پذيرنيست.

ماكزيمم تعداد فايل ها بستگي به فايل سيستمي دارد كه شما استفاده مي كنيد. در ISO-9660 شما محدوديت تعداد فايل نخواهيد داشت. در عمل DOS و ويندوز با ديسك به عنوان يك فايل سيستم FAT16 رفتار خواهند كرد، بنابراين تعداد فايل ها به حدود 65000 فايل محدود مي شود.

1- آيا SCMS مانع از كپي گرفتن مي شود؟

SCMS همان Serial Copy Management System است. هدف اين است كه به مشتريان اجازه داده شود تا بتوانند يكي كپي از روي اصل بگيرند، اما نه يك كپي از روي كپي ديگر. رسانه هاي ضبط آنالوگ همچون كاست هاي صوتي و نوار ويدئويي VHS ، با هر كپي تنزل كيفيتي پيدا مي كنند. رسانه هاي ديجيتالي نيز تا حدودي از اين خسارت نسلي رنج مي برند، بنابراين صنعت ضبط ويژگي را مي افزايد كه داراي تاثير شبكه اي اين چنيني باشد.

در صورتي كه از تجهيزات صوتي در حد مصرف كننده استفاده مي كنيد،SCMS شما را تحت تاثير قرار خواهد داد. تجهيزات و recorder هاي حرفه اي كه به كامپيوتر شما وصل هستند، محدود نمي شوند. سيستم با رمزگذاري كار مي كنيد، بدون توجه به اينكه آيا موارد محافظت مي شوند يا نه اينكه آيا ديسك مورد نظر ديسك اصلي است يا خير. رمزگذاري تنها با يك بيت خاموش و يا روشن و يا اينكه با متناوب ساختن هر 5 قاب صورت مي گيرد. مقدار به صورت زير كنترل مي شود:

• مواد محافظت نشده: اجازه كپي گرفتن وجود دارد. داده هاي نوشته شده نيز بدون محافظت شدن علامت گذاري مي شوند.

• مواد محافظت شده،ديسك اصلي: اجازه كپي گرفتن وجود دارد. داده هاي نوشته شده به عنوان يك كپي شناخته مي شوند.

• مواد محافظت شده ،دو نسخه اي: اجازه كپي گرفتن وجود ندارد.

سخت افزارهاي ” SCMS Stripper ” ابتدا در ارتباط با بسته DAT استفاده مي شد كه بيت هاي SCMS را از يك ارتباط S\PDIF بيرون مي آورد. مي توان با تبديل صوت به فرمت آنالوگ يا خارج كردن آن از اين فرمت،آن را پاك كرد ولي باز هم كيفيت كاهش خواهد يافت. اگر از يك CD recorder صوتي مصرف كننده استفاده مي كنيد، SCMS مانع از اين مي شود كه از كپي هاي مواد محافظت شده كپي تهيه كنيد. ولي مانع از آن نمي شود كه از ديسك اصلي كه خريداري نموده ايد و يا از ديسك هاي محافظت نشده،يك كپي بگيريد.

2- آيا عدد سريال روي ديسك توسط recorder ثبت مي شود؟

به طور معمول،خير. اما ظاهرا برخي CD recorder هاي صوتي جديدتر يك عدد سريال را مي نويسند.

3- چگونه Filename هاي طولاني را به روي يك ديسك بياوريم؟

روش هاي مختلفي براي اين كار وجود دارد كه اكثر آنها تنها با برخي سيستم عامل ها كار مي كنند براي جزئيات بيشتر به سايت http://www.adaptec.com\tools\compatibility\cdercfilename.html مراجعه كنيد. آوردن نام فايلهايي با حروف تركيب بزرگ و كوچك بر روي يك ديسك نيز مشكلي مشابه است. سوزاندن يك ديسك ISO-9660 با نام فايلهايي با حروف كوچك پيشنهاد نمي شود،زيرا برخي سيستم ها قادر به دستيابي به اين فايل ها نيستند حتي اگر اين فايل ها در Listing دايركتوري آمده باشند. ”mkhybrid ” و نسخه هاي اخير ”mkisofs ” به ترتيب قادرند CD هايي ايجاد كنيد كه هر دو پسوند Joliet و Rock Ridge را شامل مي شوند.

1-3- ISO-9660

Levell ISO-9660 نام هايي را تعريف مي كند، كه با قرارداد 3+8 رعايت كنند،نام هايي كه كاربران MS-DOS سال هاست ازآن رنج مي برند: 8 كاراكتر براي نام، يك نقطه، به همراه 3 كاراكتر براي نوع فايل كه همگي با حروف بزرگ مي آيند. تنها كاراكترهاي مجاز Z تا A ،9 تا 0 ، ،.، و ،-، مي باشند. يك عدد نسخه فايل نيز وجود دارد كه با ،؛، از نام فايل جدا مي گردد و معمولا هم ناديده گرفته مي شود. فايل ها بايد محدوده پيوسته اي از سكتورها را اشغال كنند. اين موجب مي شود تا فايل با يك بلاك آغازين و يك شماره مشخص گردد . ماكزيمم عمق دايركتوري 8 است.

ISO-9660 2Level موجب انعطاف پذيري بيشتري در نام فايل ها مي شود، اما در برخي سيستم ها قابل استفاده نيست،بخصوص MS-DOS .
Level 3 ISO-9660 فايل هاي ناپيوسته را مجاز مي داند و در صورتي كه فايل در بسته هاي چندگانه با نرم افزار Packet writing نوشته شده باشد، مفيد واقع مي شود. برخي برنامه هاي ايجاد CD به شما اجازه مي دهند تا انتخاب كنيد كه CD شما چقدر مطابق با استاندارد ISO-9660 باشد. براي مثال Easy-CD-Pro95 مي تواند نام فايل هايي كه مطابق با ISO-9660 هستند محدود كند يا مجموعه كامل نام فايل هاي معتبر MS-DOS را بپذيرد. مجموع مشخصات ISO-9660 لازم مي داند كه تمام فايل ها در ابتدا با دايركتوري به ترتيب حروف الفبا نمايش داده شوند، بدون توجه به اينكه چگونه در CD-ROM ضبط شده اند. شما نمي توانيد فايل ها را بر روي ديسك مرتب كنيد، زيرا ISO-9660 reader آنها را قبل از نمايش مرتب مي كند.

2-3 – Rock Ridge

پسوندهاي Rock Ridge در ISO-9660 ، روشي را براي نام فايل هاي تركيبي طولاني همچون UNIX و پيوندهاي سمبليك تعريف مي كنند تا پشتيباني شوند. از آنجايي كه اين هنوز يك فايل سيستم ISO-9660 است، فايل ها مي توانند توسط ماشين هايي كه از Rock Ridge پشتيباني نمي كنند نيز خوانده شوند، آنها فقط فرم طولاني نام ها را نمي بينند. سيستم هاي UNIX و Rock Ridge پشتيباني مي كنند. Windows,DOS و Mac تاكنون از ان پشتيباني نمي كردند. كپي هاي استاندارد Rock Ridge و System Use Sharing Protocol را مي توان در سايت ftp:\\ftp.ymi.com\pub\rockridge\ يافت.

3-3- HFS

HFS همان Hierarchical File System است كه توسط مكينتاش بكار مي رود. HFS بجاي فايل سيستم ISO-9660 بكار مي رود و ديسك را در سيستم هايي كه از HFS پشتيباني نمي كنند، قابل استفاده مي سازد.

هم اكنون، سيستم هايي كه مي توانند CD-ROM هاي HFS را بخوانند از اين قرارند: مكينتاش،Amiga كامپيوترهاي شخصي كه Linux يا OS\2 را اجرا مي كنند، Apple llgs و ماشين هاي SGL كه Irix را اجرا مي كنند . مولفان بسته هاي نرم افزاري مكينتاش و ويندوز اجازه مي دهند تا ايجاد CD هاي هيبريد به همراه هر دو فايل سيستم ISO-9660 و HFS باشند. Apple برخي از پسوندهاي ISO-9660 را تعريف كرده است كه به فايل هاي مكينتاش اجازه مي دهند تا با انواع فايلها و Creator ها در CD-ROM هاي ISO-9660 وجود داشته باشند.

4-3- Joliet

مايكروسافت استاندارد خود را با نام joliet ايجاد كرده است. Joliet هم اكنون از جانب ويندوز 95 و ويندوز NT پشتيباني مي شود. زماني كه از ويندوز 95 بر روي يك CD-R پشتيبان تهيه مي كنيد، اين استاندارد مفيد واقع مي شود. چرا كه ديسك هنوز به صورت ISO-960 قابل خواندن است اما نام فايلهاي طولاني را تحت ويندوز 95 نشان مي دهد. حدود نام فايلهاي 64,JOLIET كاراكتر است.

مجموعه مشخصات را مي توانيد در سايت: http://www.ms4music.com\devl\dvjoliet.html بيابيد. نسخه هاي اخير Linux از پشتيباني Joliet برخوردارند. نسخه هاي قديمي تر به patch نياز دارند،

براي اطلاع از جزييات بيشتر به سايت زير مراجعه كنيد:

http://www-plateau.cs.berkeley.edu\people\chaffee\joliet.html

براي Patch كردن پشتيباني Joliet در OS\2 به سايت زير برويد:

http://service.software.ibm.com\os2ddpak\html\miscellb\os2warp\updatedc\index.html

برخي درايوهاي Creative CD-ROM با CD-ROM هايي كه داراي نام فايلهاي Jolit هستند مشكل دارند. بنابراين ممكن است شما به يك كپي روز شده Sbided95.exe نياز داشته باشيد كه در سايت http://www.ctlsg.creaf.com\wwwnew\tech\ftp\ftp-cd.html موجود است.

5-3- Romeo

نرم افزار Easy-CD Pro متعلق به Adaptec ، اجازه مي دهد ديسك ها در فرمت Romeo ايجاد شوند. اين مسئله به واقع هرگز درك نشد.

6-3- ISO\IEC 13346, ISO\IEC 13490

اينها استانداردهاي جديد هستند كه مي خواهند جايگزين ISO-9660 شوند. مجموعه مشخصات فايل سيستم UDF براساس ISO\IEC است.

 4- چگونه مي توان ديسك CD-I را در يك كامپيوتر شخصي به كار برد؟

پاسخ كوتاه اينكه: شما قادر به انجام اين كار نيستيد مگر انكه يك برد افزودني CD-I داشته باشيد، حتي اگر يك CD-reader سازگار با استانداردCD-I داشته باشيد، هنوز در راه شما چند مانع وجود دارد. فايل سيستم بكار رفته ISO-9660 نيست، و Cdi-Player ها بر مبناي يك 680*0 CPU هستند و داراي سخت افزار خاصي براي ويدئو و audio مي باشند.

پاسخ بلند اينكه: اين بستگي به نوع ديسك و منظور شما از استفاده دارد. ديسك هاي Photo CD و Video CD ، ديسك هاي “ Bridge Formal ” CD-ROM\XA هستند كه در CD-I player ها همانند كامپيوترها و player هاي اختصاصي اجرا مي شوند. اينها از سيستم فايل ISO-9660 استفاده مي كنند و قابل خواندن با نرم افزار photo CD موجود و player هاي MPEG-1 مي باشند.

ديسك هاي Digital Video از philips كه قبل از ژوئن 1994 ساخته شده اند در فرمت CD-I هستند، نه فرمت Video CD . اگر درايو CD-ROM شما از خواندن هاي سكتور خام 2352 بيتي پشتيباني مي كند، اين امكان وجود دارد تا تراك ها را از يك ديسك با فرمت Green Book بيرون بكشيد و داده هاي صوتي يا MPEG ويدئو را استخراج نماييد. VCD Power Player از CyberLink ( http://www.cyberlink.com.tw\ ) مي تواند فيلم هاي CD-I را مستقيما خارج از يك ديسك Green Book اجرا نمايد.

5- چگونه مي توان عناوين ديسك و تراك را از يك CD صوتي استخراج كرد؟

CD هاي معمولي Red Book شامل اين اطلاعات نيستند. CD Player هاي صوتي نرم افزاري نظير آنهايي كه توسط Adaptec يا مايكروسافت عرضه شده، شما را ملزم مي سازد تا اين اطلاعات را تايپ كنيد كه بعد اين اطلاعات در يك بانك اطلاعاتي روي درايو سخت شما ذخيره مي شود. اين ديسك ها از طريق محاسبه امضايي كه بر مبناي افست هاي تراك و ديگر فيلدهاست شناخته مي شوند. http://www.cddb.com\ به عنوان بانك اطلاعاتي اينترنتي اطلاعات CD عمل مي كند.

فرمت هاي جديدتر همچون CD Extra ، لازم مي دانند كه اين اطلاعات به CD اضافه گردد. برخي CD Player هاي جديد با عنوان ”CD-Text Ready ”‌تبليغ مي شوند. اين CD Player ها از داده هاي CD-Text Ready ” تبليغ مي شوند. اين CD Player ها از داده هاي CD-Text كه در كانال هاي زيركد P-W نهفته شده اند براي نشان دادن داده هاي عنوان ديسك و تراك استفاده مي كنند.

6- چگونه مي توان بيش از 74 دقيقه Audio يا MB 650 از داده ها را Writ كرد؟

CD-R ها يك تراك مارپيچ از پيش فرم يافته دارند و آدرس هاي سكتور در رسانه هاي CD-R ، hard-coded شده اند، بنابراين هيچگونه انعطاف پذيري وجود ندارد. هر ديسك يك مقدار از پيش تعيين شده از داده ها را نگاه مي دارد.

اكثر ديسك ها كمي بيشتر از 74 دقيقه را نگاه مي دارند. اين مقدار بستگي به مارك ديسك ، نوع ديسك و شايد حتي recorder مورد استفاده دارد. در برخي موقعيت ها مي توانيد از ظرفيت ذكر شده ديسك تجاوز كنيد. از آنجايي كه CD ها در يك مارپيچ Write مي شوند،مقدرا داده هايي كه مي توانيد به ديسك بدهيد به اين بستگي دارد كه اين شيارها چقدر نزديك بهم در فضا جاي گرفته اند. يك CD صوتي استاندارد RedBook يا CD-ROM Yellow Book طوري طراحي شده كه حداكثر 74 دقيقه از داده ها را Write مي كند. با استفاده از patch تنگ تر تراك روي شيار مارپيچ در glassmaster ،سازندگان مي توانند داده هاي بيشتري را روي ديسك قرار دهند. از نظر تئوري اين كار مي تواند استفاده از اين ديسك ها را براي برخي CD reader ها دشوارتر سازد. CD-R 80 دقيقه اي نيز وجود دارد، اما داراي قيمت بالايي هستند و ممكن است در تمام سيستم ها كار نكنند. برخي منابع مي گويند كه طولاني ترين CD-R ممكن به دليل روش رمزگذاري آخرين زمان آغاز Lead-out ، 79 دقيقه و 59 ثانيه با طول بلاك 74 مي باشد، اما برخي recorder ها ممكن است حتي مقادير بزرگتري را بپذيرند.

امتحان كردن، ساده ترين روش براي جاي دادن اطلاعات بيشتر بر روي CD نيست. در مورد CD هاي صوتي شما مي توانيد يك يا دو تراك را كه خيلي مورد توجه شما نيستند،حذف كنيد. در مورد CD داده ها ممكن است بتوانيد برخي تصاوير و يا داده هاي تكراري را حذف نماييد.

با استفاده از عملكرد”Speed ” از Sound Forge يا Cool Edit مي توان سرعت استخراج فايل هاي WAV را تا 3 % بالا برد. احتمالا نتيجه اين كار بهتر است و عمل Write كردن در 77 دقيقه صورت مي گيرد. اگر داراي يك ضبط mono هستيد، مي توانيد با ضبط كردن نصف صدا روي تراك چپ و نصف ديگر روي تراك راست، طول CD را دو برابر كنيد. صدا به صورت دو فايل mono ضبط خواهد شد و سپس در يك فايل استريو مجزا با يك ويراستار صدا شبيه Cool Edit ادغام مي شود (با 96 Cool Edite : اولين تك فايل را Load كنيد. از ”Convert Semple Type ” براي تبديل به Stereo استفاده نماييد. تراك راست و DeleteSeletion را انتخاب نماييد و از Mix paste براي Load كردن تراك راست از دومين فايل استفاده كنيد يا فقط دومين كپي از Cool Edit را با تراك ديگر اجرا نماييد و از فرمان هاي Copy و Paste استفاده كنيد.) شخصي كه CD را اجرا مي كند نياز دارد تا براي انتخاب تراك چپ يا راست از يك “ توازن” استفاده نمايد. مسئله اي كه در رابطه با اين روش وجود دارد اينست كه ماركرهاي تراك براي هر دو تراك بكار مي روند، بنابراين ايجاد دستيابي تصادفي به بخش هاي خاص نياز به مهارت دارد.

7- آيا CD-R 80 دقيقه اي كارايي خوبي دارند؟

در كل اينكه آنها خوب كار مي كنند. گزارشات حاصله از افرادي كه از CD-ROM هاي 80 دقيقه اي استفاده كرده اند، نشان مي دهد كه سازگاري آن با درايوهاي مختلف CD-ROM بسيار خوب است. به هر حال گفته هاي زير را كه از جانب نمايندگي TDK است بخاطر بسپاريد:

“ CD-R80 يك محصول خاص است كه توسط TDK توليد شده تا نيازهاي برنامه كاربردي توليدكنندگان نرم افزار و استوديوهاي موسيقي را بر آورده سازد. براي رسيدن به 80 دقيقه زمان ضبط آن، Pitch تراك و ميزان تغيير سرعت اسكن كردن بايد به حداقل برسد، تا حاشيه خطا بين درايو و رسانه كاهش يابد. اين به معني سازگاري محدود بين برخي CD-Recorder ها و CD-ROM Recorder هاست. اگر قصد استفاده از اين مدت زمان ضبط را داريد، لطفا با سازنده سخت افزار خود اين موضوع را كنترل نماييد. استفاده از CD-R80 ، خطري است كه از جانب خود فرو پذيرفته مي شود و هيچ ضمانتي از جانب TDK وجود ندارد.” اينكه استفاده از ديسك هاي 80 دقيقه اي بهتر است يا ” Overburn ” كردن، اين موضوعي است كه بحث هاي بسياري را برانگيخته است. هر دوي اينها در درايوهاي مختلف CD-ROM مشكلاتي را به همراه دارند و تمام recorder ها قادر به اجراي يكي و يا ديگري نيستند. اگر از درايو سخت خود پشتيبان تهيه مي كنيد يا داده هاي با ارزش را Write مي نماييد. از هيچيك از انها اتفاده نكنيد. به سراغ همان CD-R 74 دقيقه اي برويد و تا‌ آنجايي كه مجاز هستيد ضبط كنيد.

8- چگونه مي توان ظرفيت ديسك را افزايش داد (Overburn كردن) ؟

ظرفيت يك ديسك طوري برآورده مي شود كه فضاي كافي براي نگاه داشتن حداقل 74 دقيقه از داده هاي صوتي Red Book و 90 ثانيه خاموشي ديجيتالي را داشته باشد. اين منطقه خاموشي “Lead-out ” نام دارد و به گونه اي افزوده مي شود كه يك CD Player مي فهمد كه به انتهاي ديسك رسيده است بخصوص زماني كه به سرعت جلو مي رود. وقتي كه يك برنامه ضبط،ظرفيت دقيق ديسك را به شما مي گويد، اين شامل منطقه اي كه براي Lead-out رزرو شده نمي شود. با نصب درست و البته پذيرفتن خرابي هاي Write كردن مي توانيد داده هايي را در اين منطقه رزرو شده و احتمالا در چند بلوك پس از انتهاي ان قرار دهيد. اين اغلب به “ Overburn ” كردن يك ديسك باز مي گردد. برخي مارك ها به اندازه 78 دقيقه از داده ها را نگاه مي دارند، اما اين اندازه از نوعي ديگر متفاوت است.

البته شما به يك recorder درست و يك نرم افزار مناسب نيز نيازمنديد. TeacCD-R55S ،Plextor PX-R412C ، Yamaha 4xx\4xxx و Memorex\Dysan CRW-1622 براي Write كردن موفق ديسك هاي صوتي بسيار طولاني بكار برده مي شوند.

به نظر نمي رسد دستگاه هاي اخير HP,Philips و Ricoh تمايلي به انجام اين كار داشته باشند. در مورد Panasonic هم مطمئن نيستم. بازبيني ميان افزار ممكن است حائز اهميت باشد. Recorder اي كه قادر به انجام اين نوع Write كردن نيست، صفحه راهنما را رد مي كند. براي Write كردن چنين ديسكي،لازم است از برنامه اي استفاده نماييد كه ظرفيت مجاز ديسك را كنترل نمي نمايد. Easy CD Creator ، براي جلوگيري از اشتباه شما اجازه نمي دهد تا بيش از آنچه كه مجاز هستيد، Write كنيد. CDRWIN به شما هشدار مي دهد كه Write كردن ممكن است با شكست مواجه شود، اما به هر حال به شما اجازه مي دهد تا به كار ادامه دهيد. Nero ( Expert Features ) مزيتي دارد به نام ” enable oversize ” كه اجازه Write كردن طولاني تر را مي دهد. مجموعه بزرگي از تراك هاي صوتي را جمع آوري مي كند و Write كردن را آغاز مي نمايد. بتدريج recorder سعي مي كند پس از انتهاي ديسك را Write كند و فرآيند Write كردن با شكست مواجه خواهد شد. حال ديسك را نشان مي دهد، اجرا نماييد. زماني كه موسيقي پايان مي يابد، زمان را يادداشت كنيد. اين ظرفيت مطلق ديسك است. اكثر و يا تمام CD Player زمان كامل ديسك را زماني كه ابتدا ديسك را در آنها قرار مي دهيد، نشان مي دهند، اين مقدار مشخص مي كند كه شما چقدر مجاز به Write كردن هستيد، نه اينكه در واقع چقدر Write شده است. يك راه مطمئن براي تعيين ” ظرفيت فراتر” بدون Write كردن ديسك وجود دارد، اما منطقي است كه بپذيريم كه ظرفيت يك ديسك در يك جعبه 10 تايي، نماينده بقيه است. بايد امكان Write كردن يك CD-ROM به همان روش Write كردن يك CD صوتي وجود داشته باشد، اما فضا بايد به گونه ايي محاسبه شود كه خرابي در Write كردن زماني رخ دهد كه Write-Lead-out شده باشند، در غير اين صورت، فايل هايي كه بايد بر روي ديسك باشند، به واقع وجود نخواهند داشت. ضبط كردن در مد DAO ممكن است براي اطمينان از اينكه Write-Lead-out شده است، مفيد باشد. بدون فهرست مطالب، ديسك بلا استفاده است. به هر حال احتمال دارد كه شما بتوانيد ديسك را حتي بعد از خرابي در Write كردن، پايان دهيد. بسته به ديسك و Player شما ممكن است دريافتن تراك هايي كه نزديك به پايان ديسك هستند، دچار مشكل شويد. همچنين CD Player شما وقتي كه به انتهاي ديسك مي رسد، ممكن است رفتار عجيب و غريبي داشته باشد. آن بخش از سطح ديسك كه پس از انتهاي منطقه رزرو شده براي Lead out است احتمالا قابل اطمينان نيست. تلاش براي استفاده بيش از 90 ثانيه فراتر از ظرفيت ديسك مي تواند مشكل ساز باشد